Image
Foto: Frank Benneker

Beste Jan,

Er is ook altijd wat. Ik kan me voorstellen dat je het ook allemaal niet meer weet. De ene keer is de line-up te slecht, de andere keer te zacht en dan weer te hard. In de ogen van de doorgewinterde Pinkpopganger is het nooit goed. Dit jaar is daar een nieuwe kwalificatie bijgekomen. Het festival is simpelweg te goed.

Nou ja, goed, daar valt over te redetwisten. The Rolling Stones zijn natuurlijk al lang niet meer wat ze ooit geweest zijn, maar het trekt een totaal ander publiek naar je festival dan normaal. Een publiek dat het niet boeit of ze nou 90, 180 of 360 euro uit moeten geven voor een kaartje. Het was dus ook bij voorbaat al bekend dat veel van die oude rockers gelijk een weekendkaartje zouden kopen. Heb nou niet de illusie dat camping A straks rollator-vriendelijk moet zijn, want die mensen zijn maar een paar uur op je festival.

Zondag en maandag wordt het dus rustig op Pinkpop. Wat helemaal niet slecht is voor het festival. Kijk maar naar 2005, wat wellicht fiscaal het slechtste jaar was, maar wat qua sfeer bij mij nog altijd bovenaan staat. Maar als je headliners als Arctic Monkeys, Metallica, Editors en Arcade Fire hebt, is dat toch een beetje zonde.

Een veel betere oplossing was geweest om The Rolling Stones op een aparte dag op Megaland te zetten. Dan stel je Pinkpopgangers die al jaren gaan, ongeacht het affiche, niet teleur. Daarbij stel je ook die duizenden Stonesfans die nu geen kaartje hebben niet teleur. Daarbovenop heb je ook nog eens een extra dag je terrein vol, wat dus heel wat extra omzet oplevert. Een win-win-win situatie dus.

Natuurlijk zitten er bij de vaste festivalbezoekers ook Stonesfans. Ik moet je eerlijk zeggen dat ik ook wel benieuwd was naar die oude knarren. Maar zonder de Stones was het affiche ook al top. Op zaterdagavond hoeft er voor mij geen ontzettende knaller te staan. John Mayer was prima geweest om op de achtergrond overheen te lullen met het dertigste biertje in mijn hand. De rest van het weekend had ik me dan flink vermaakt met andere bands en bezigheden die er door de jaren heen ingeslopen zijn. Het hossen bij Gogol Bordello, gooien met alcohol bij Flogging Molly, je op maandagavond onvriendelijk van het festivalterrein laten verwijderen door een securitymannetje dat duidelijk een opfriscursus sociaal gedrag nodig heeft, urenlang in een stoeltje op de camping blijven hangen terwijl de beste bands het publiek vermaken.

Dit jaar zou voor mij het vijftiende jaar Pinkpop worden. In tegenstelling tot een aantal van mijn vrienden, was ik bereid weer 180 euro neer te tellen voor een leuk weekend. Het maakte mij niet uit of je vijftien keer Krezip boekte, met als afsluiter Kane. Dan bleef ik wel wat langer op de camping zitten. Het programma dat afgelopen week gepresenteerd werd, deed mij al huiveren. Overal om mij heen hoorde ik al van mensen dat ze dit jaar toch maar weer naar Pinkpop gingen. Al die mensen die al jaren zeuren over het programma, waren nu lyrisch.

Waar komt dat vandaan, ineens? Die drift om het beste festival van Europa te zijn? Pinkpop is al het oudste festival, heeft al een prima naam opgebouwd en heeft een enorme vaste schare fans. Een vaste schare fans die nu letterlijk en figuurlijk in de kou staat. Zaterdagmorgen was de voorverkoop bij de vaste punten een aanfluiting. Mensen die al jarenlang trouw hun kaartje kopen bij een VVV of een platenzaak, werden nu afgescheept met een welgemeend sorry. Ik zelf zat al een paar uur van tevoren achter mijn computer, maar moest het ook afleggen tegen mensen die festivals normaal vies vinden.

Ik hou nog hoop dat volgend jaar een slechtere Pinkpop neergezet wordt, want op een Pinkpop waar iedereen iets te zeiken heeft, voel ik me echt thuis.

Met vriendelijke groet,

Kevin Goes

Advertisements