Beste ‘Kevin’,

Van alles wat je van me kon stelen, vind ik mijn identiteit het meest eng. Een televisie kan ik vervangen, een fiets ook, maar van mijn identiteit heb ik er maar een. En jij vond het nodig om die over te nemen. Je lijkt in de verste verste niet op mij, maar je doet je voor als Kevin en huurt appartementen op mijn naam, sluit rekeningen af en zelfs op je voicemail zeg je dat je Kevin Goes bent.
Wietplantage 1200 volgroeide planten Industrieweg Soest. 1 arrestatie.
En weet je, ‘Kevin’, ik ben niet eens boos. Ik ben eerder benieuwd wie je echt bent. Wat je doet en hoe je erbij gekomen bent om mijn identiteit over te nemen. Ik vraag me ook af hoe je aan mijn paspoort gekomen bent, maar dat is niet mijn eerste zorg. Het meest nog vraag ik me af wat je nu aan het doen bent. Of je, net als ik, gewoon lekker op de bank zit en iets aan het schrijven bent. Of je ook met wazige boekideeën rondloopt in je hoofd, of je ook je best moet doen om van een niet al te sterk Limburgs accent af te komen en of je ook zo’n leuk rossig meisje met sproetjes als vriendin hebt.

Maar aan de andere kant wil ik me helemaal niet verplaatsen in jou. Ik wil niet weten hoe je in deze situatie verzeild geraakt bent, dat je zo nodig iemand anders zijn identiteit over moest nemen en op zijn naam een wietplantage in een appartement in Dordrecht moest plaatsen. Ik ben als de dood dat ik nog allerlei rare dingen tussen mijn post vind en dat ik dus elke keer moet aantonen dat ik niet die zwaar donkere gast ben die jij beweert dat ik ben. Of jij bent. Ik snap eindelijk mensen met een identiteitscrisis.

Vinden zal ik je waarschijnlijk nooit. Dat vind ik wel jammer. Niet omdat ik je op wil jagen, maar ik wil antwoord op de vele vragen waarmee ik zit. Want dat is het vooral, ik ben vooral ontzettend benieuwd naar hoe dit in godsnaam plaatsgevonden heeft. Ik sta niet snel versteld, maar jij hebt mij wel even doen schrikken met je vuile streek.

Waar ik nog het meest van opkijk, is trouwens dat je totaal niet gekeken hebt wiens identiteit je overgenomen hebt. Je kijkt even op facebook of LinkedIn en je ziet gelijk dat ik journalist ben. Iemand die tot de bodem gaat uitzoeken wie jij bent en wat je gedaan hebt. Ik heb al een foto van je, een kopie van je bankpas, je telefoonnummer, je e-mailadres. Ik weet waar je gewerkt hebt, of waar je zegt dat ‘ik’ gewerkt heb. Wellicht is het dom, misschien is het zelfs gevaarlijk, maar hier wint mijn nieuwsgierigheid het van mijn angst.

Wellicht dus tot snel,

Groet,

Kevin Goes

Advertisements