Tags

, , , , , ,

Beste Kevin van de toekomst,

2015 is bijna voorbij. Geen slecht jaar, al zeg ik het zelf. Qua werk liep alles soepel en ook in mijn privéleven was het voortvarend. Maar daar hoef ik jou niks over te vertellen, dat weet je allemaal al. Net als dat je weet waarom ik schrijf en wat ik ga schrijven, maar dat neem ik maar even voor lief. Ik moet het nu eenmaal kwijt.
future
Want naast dat alles voortvarend gaat, maak ik mij zorgen. Zorgen over jou, over Kevin van de toekomst. Want hoewel het er allemaal rooskleurig uitziet, weet ik niet hoe lang dat nog duurt. Neem bijvoorbeeld mijn status als freelance journalist. Met alle veranderingen die er aan zitten te komen op het gebied van freelance-werk, weet ik niet hoe het verder gaat. Heb ik volgend jaar nog wel genoeg werk bij mijn opdrachtgevers? Zijn er snel andere opdrachtgevers te vinden, zodat ik toch elke maand weer aan mijn huur kan voldoen? Wat betekent het afschaffen van de VAR-verklaring voor mij? Allemaal vragen die aan het eind van dit jaar door mijn hoofd spoken.

Net als mijn woonsituatie, ik zit nu prima, maar wat als ik verder wil? De huren zijn onbetaalbaar en een hypotheek krijg ik met mijn inkomsten nooit. Misschien voor een bezemkast of een garagebox in de Bijlmer, maar meer zit er niet in. Ik vraag me dus af hoe jij dat opgelost hebt. Net als bijvoorbeeld de situatie met je auto. Die van mij zul je vast niet meer hebben, dat ding is nu al zo goed als op. Of hoe het afgelopen is met die jongen die er met onze identiteit vandoor gegaan is. Hebben ze hem nog eens gevonden, is die zaak tegen hem ook echt van de grond gekomen?

Maar ik maak mij niet alleen zorgen over persoonlijke dingen. Ergens is de terroristische dreiging van 2015 iets waarvan ik verwacht dat dat de komende jaren alleen maar meer gaat worden. Als je mij zou kunnen zeggen wanneer en waar die aanslag in Nederland plaats gaat vinden, dan beloof ik dat ik daar weg blijf. De uitslag van de volgende Tweede Kamerverkiezingen zou ook prettig zijn. Dan weet ik of ik überhaupt nog in Nederland moet blijven, of dat ik een ander land moet omarmen. Goh, er is zo veel dat ik zou willen weten. Ook kleine dingen, zoals vliegende auto’s, hoe zit het daarmee? En de plannen om een kolonie op Mars te stichten, is dat onderhand gelukt?

Het liefst heb ik dat je mij terugschrijft met de woorden: ‘Maak je geen zorgen, het is allemaal goed gekomen.’ Maar terugschrijven, dat doe je voorlopig niet. Want ik moet eerst jou worden. Ik moet het helaas allemaal zelf ondergaan, moet zelf tegen de dingen aanlopen en moet mijzelf uit de problemen helpen als ik er in kom. Het beste wat ik kan hopen, is dat ik over vijf jaar weer achter mijn computer schuif en als antwoord op deze brief de volgende woorden schrijf: ‘Maak je geen zorgen, het is allemaal goed gekomen.’

Groet en tot later,

Kevin

Advertisements